Het zal wel aan de warmte liggen maar de foto’s zijn niet weer
wat ze geweest zijn.
Of zou het aan mijn nieuwe zonnebril liggen?





Het zal wel aan de warmte liggen maar de foto’s zijn niet weer
wat ze geweest zijn.
Of zou het aan mijn nieuwe zonnebril liggen?





De boekenruilhoek waar ik 4 maanden geleden mee ben begonnen
loopt als een trein.
De boeken stromen binnen en ook het aantal ruilers bedraagt nu al
meer dan 100.
En deze ruilers hebben inmiddels keuze uit meer dan 600 boeken.

Dat is nog niet alles want in het depot liggen nog eens minstens
duizend boeken.
Daarom wordt de ruilhoek binnenkort uitgebreid.
Het is niet te geloven hoeveel maar vooral wat voor boeken we binnen krijgen.
Het lijkt wel of mensen massaal hun boekenkastinhoud dumpen.
En echt niet de minste schrijvers: Jan Siebelink, Jeroen Brouwers, Ruiz Zafon,
Thomas Rosenboom, Harry Mulisch, Robert Vuijsje, Margriet de Moor, Frits Oosterom, maar ook Danielle Steel, Maeve Binchy en ga zo maar door.
Ook veel thrillers en familie- en streekromans en het populaire werk, zoals
Suzanne Vermeer, Tess Gerritsen, John Grisham, Tom Clancy, Lee Child,
Stieg Larsson, Nicci French etc.
Kortom teveel om op te noemen.
De bedoeling is dat mensen boeken inleveren en een gelijk aantal mee terugnemen.Het valt op dat de ruilers oudere boeken inleveren dan die ze meenemen.Van de andere kant brengen niet-ruilers de mooiste boeken in.
Met dozen, tassen en vuilniszakken tegelijk en vaak zo goed als nieuw en
soms nog in de cellofaanverpakking.
En niet alleen uit mijn woonplaats maar ook uit omliggende gemeenten komen
mensen boeken ruilen en zijn ze enthousiast over de boeken die we hebben.
Nog even en we kunnen de bibliotheek die is gesloten en nog steeds leeg staat
tegenover de boekenruilhoek weer vullen met…….. boeken!

Kortgeleden zag ik hem nog op tv als 92-jarige: Drs P.
Ik ben een fan van ‘m om z’n virtuoos taalgebruik.
Dit is een van z’n liedjes en het valt op hoe aktueel de tekst nog is.
Deze fiets stond langs de snelweg A28 bij Nulde.

Maar het 400-kilo zware gevaarte is gestolen.
De foto kreeg ik ooit van iemand. Zelf heb ik deze fiets ook
eens gefotografeerd, zonder berijder, maar die kan ik niet meer
vinden.
Deze foto maakte ik een paar maanden geleden. Dit beeld staat ook bij Nukde en is
makkelijk bereikbaar. Het is duidelijk van dezelfde kunstenaar.
Binnenkort ook gestolen? Het ijzer schijnt nauwelijks wat op te leveren.
Dus is die diefstal van de fiets hopelijk een grap.
Eergisteren zou mijn schoonmoeder 90 jaar zijn geworden. Een reden om weer
eens bloemetjes op het graf te zetten waar ze helaas alweer 35 jaar jaar begraven ligt,
inmiddels samen met haar man.
Altijd als we naar dat graf lopen komen we langs een graf van 4 slachtofffers van de
Tenerife-ramp. Het viel mij eergisteren ineens op dat het precies 35 jaar
geleden was.
Ik weet nog hoeveel impact dat gebeuren had, honderden slachtoffers, ik meen meer
dan 500 waarvan ongeveer de helft Nederlanders.
Bij zo’n graf als dit wordt het ineens persoonlijker. Twee zussen en hun echtgenotes.
Jonge mensen die niet terugkeerden van vakantie en met hen zovelen.
Wat een verdriet voor velen, de nabestaanden, ouders, broers, zussen etc.
De moeder van deze twee zussen is in 2003 hier ook begraven.

In het kader van Plato’s verhalencyslcus WE-300
is hier mijn bijdrage.
Overwinning
De “antikerstheks” stond nog steeds versteend voor haar huisje in een
vreemde houding.
En “het afscheid” ligt ook nog in een la. Oh, ik had het allemaal al lang moeten insturen naar de uitgever maar het komt er niet van.
Steeds is er weer een andere aanleiding of liever gezegd afleiding om het te laten voor wat het is.Zo is bijvoorbeeld de schaaf kapot om het verhaal bij te werken of te stroef. Een andere keer is het gummetje kwijt om woorden uit te gummen. Of het is te glad om naar de brieven bus te lopen en zo is er altijd wel wat.
“Je kunt het toch op de computer doen”! zei een vriendin laatst.
Ja zeg, en als daar dan iets mee gebeurd? Als ik bijvoorbeeld een verkeerde toets aanraak of ik vergeet het op te slaan of de stroom valt uit?
Ja wat dan? Nee, een computer daar begin ik niet aan.
Toch zou ik mij er eens toe moeten zetten om een verhaal af te maken en op te sturen.
Het zijn maar 300 woordjes wat stelt het nou helemaal voor. Maar dat is het juist.
Als ik een verhaal tik dan zijn het vaak veel meer of veel minder woorden. En om het juiste te schrappen of toe te voegen, dat is nou net de kunst.
Laatst had ik eindelijk een heleboel woorden geschrapt en liet ik het lezen aan de buurman. Die heeft een rijk gevulde boekenkast dus die heeft er verstand van dacht ik. “Nou” zei hij, ”je kunt nog veel meer schrappen!”
“Maar dan blijven er geen 300 woorden over!” riep ik vertwijfeld.
“Dan moet je weer wat toevoegen,” zei hij. Ja zo blijf ik lekker bezig.
“Daar gaat het toch ook om,” zei hij!
O ja? Nou dan ben ik klaar!
Het was een feest op de Keizersgracht met al die schaatsers en niet-schaatsers,
wandelwagentjes en sleetjes.


Denk maar niet dat je die fiets met een hockeystick los kunt wrikken!
En waar een huishoudtrap al niet goed voor is!

